Ο σύγχρονος ρυθμός ζωής υπαγορεύει νέους κανόνες για την οργάνωση της καθημερινότητας. Αν παλαιότερα ένα διαμέρισμα γινόταν αντιληπτό μόνο ως χώρος ύπνου και αποθήκευσης πραγμάτων, σήμερα οι λειτουργίες του χώρου διαβίωσης έχουν αλλάξει δραματικά. Επιστρέφουμε στο σπίτι όχι μόνο για να “κοιμηθούμε”, αλλά και για να κρυφτούμε από τον θόρυβο των πληροφοριών και το άγχος. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η έννοια του παθητικής φροντίδας στην εσωτερική πλευρά γίνεται η κύρια τάση της δεκαετίας.
Ένα σπίτι που “βοηθάει” δεν είναι μόνο ένα σύνολο έξυπνων gadgets ή μια ακριβή ανακαίνιση. Είναι ένας χώρος σχεδιασμένος με τέτοιο τρόπο ώστε να μειώνει γνωστικό φορτίο στον εγκέφαλο του ιδιοκτήτη. Κάθε φορά που ξοδεύετε χρόνο ψάχνοντας για το σωστό πράγμα, παλεύοντας με έναν άβολο διακόπτη ή σκοντάφτοντας σε ένα κατώφλι, ξοδεύετε μικροδόσεις ενέργειας. Σε ετήσια κλίμακα, αυτό μεταφράζεται σε χρόνια κόπωση, η αιτία της οποίας συχνά δεν αναγνωρίζεται.
Μείωση του οικιακού στρες
Το κύριο καθήκον ενός βοηθητικού σπιτιού είναι να ελαχιστοποιήσει τον αριθμό των αποφάσεων ρουτίνας. Ο εγκέφαλός μας έχει ένα όριο στη λήψη αποφάσεων κατά τη διάρκεια της ημέρας. Εάν πρέπει να ασχοληθείτε με πολύπλοκες οικιακές εργασίες το βράδυ, τα επίπεδα κορτιζόλης αυξάνονται, παρεμβαίνοντας στην ποιοτική ξεκούραση.
Ο χώρος πρέπει να λειτουργεί για μπροστά από τις ανάγκες:
-
Οι διακόπτες pass-through εξαλείφουν την ανάγκη επιστροφής στο σκοτάδι.
-
Οι ανιχνευτές διαρροών και οι αισθητήρες ελέγχου του κλίματος απομακρύνουν το άγχος για την ασφάλεια των ακινήτων.
-
Η σωστή χωροθέτηση επιτρέπει στα μέλη της οικογένειας να βρίσκονται κοντά μεταξύ τους αλλά να μην ενοχλούν ο ένας τον άλλον.
Όταν το περιβάλλον αναλαμβάνει τη ρουτίνα, απελευθερώνονται ψυχικοί πόροι για δημιουργικότητα και κοινωνικοποίηση με τα αγαπημένα πρόσωπα.
Νευροαρχιτεκτονική και αποκατάσταση
Η επιστήμη της νευροαρχιτεκτονικής διερευνά πώς το περιβάλλον επηρεάζει τη χημεία του εγκεφάλου. “Βοηθώντας” ένα σπίτι να δημιουργήσει τις συνθήκες για την παραγωγή ενός ορμονών της χαράς και ηρεμία. Ο οπτικός θόρυβος, όπως οι πολύχρωμες ετικέτες, τα διάσπαρτα καλώδια ή τα ανοιχτά ράφια με μικρά αντικείμενα, γίνεται αντιληπτός από τον εγκέφαλο ως σήμα κινδύνου ή ακαταστασίας, γεγονός που κρατά τον ψυχισμό σε εγρήγορση.
Για τη δημιουργία ενός αναπαυτικού περιβάλλοντος, οι απτικές αισθήσεις είναι σημαντικές. Τα φυσικά υλικά, όπως το ξύλο, η πέτρα ή τα ποιοτικά υφάσματα, μειώνουν την αρτηριακή πίεση όταν αγγίζονται. Το εσωτερικό δεν πρέπει να είναι μόνο οπτικά όμορφο, αλλά και ευχάριστο στην αφή, δημιουργώντας μια αίσθηση ασφαλές κουκούλι.
Διαχείριση κιρκαδιανών ρυθμών
Μία από τις σημαντικότερες λειτουργίες της στέγασης είναι η ομαλοποίηση του ύπνου. Σε ένα περιβάλλον μεγάλης πόλης, υποφέρουμε από τη φωτορύπανση. Το σπίτι θα πρέπει να βοηθά το σώμα να μεταβαίνει εγκαίρως σε κατάσταση ανάπαυσης.
Το βασικό εργαλείο εδώ είναι σενάριο φωτισμού:
-
Το έντονο κρύο φως είναι κατάλληλο μόνο το πρωί για να σας αναζωογονήσει.
-
Ο βραδινός φωτισμός πρέπει να είναι ζεστός, διάχυτος και στο επίπεδο των ματιών ή κάτω από αυτό (επιδαπέδιες λάμπες, απλίκες).
-
Το απόλυτο σκοτάδι στο υπνοδωμάτιο, που παρέχεται από κουρτίνες συσκότισης, είναι κρίσιμο για την παραγωγή μελατονίνης.
Το σωστά ρυθμισμένο φως σηματοδοτεί την ώρα της ημέρας στο σώμα καλύτερα από ένα ρολόι, βοηθώντας τους βιολογικούς ρυθμούς να συγχρονιστούν με τους κύκλους της φύσης.
Η αρχή του βοηθητικού σπιτιού είναι μια αλλαγή παραδείγματος: δεν είναι το άτομο που εξυπηρετεί τα τετραγωνικά μέτρα, αλλά ο χώρος που εξυπηρετεί το άτομο. Οι επενδύσεις στην εργονομία και τις τεχνολογίες άνεσης αποδίδουν σε αυξημένη προσωπική αποδοτικότητα και βελτιωμένη υγεία. Το σπίτι δεν γίνεται ένας χώρος για δουλειές του σπιτιού, αλλά ένας χώρος για μια βαθιά επαναφορά.
