Όλοι γνωρίζουν την απογοήτευση του να βλέπεις γκρίζα σκόνη να επανεμφανίζεται στις επιφάνειες μόλις δύο ώρες μετά από ένα γενικό καθαρισμό. Φαίνεται σαν μια ατελείωτη διαδικασία και μπορεί να μοιάζει με μια μάχη ενάντια σε ανεμόμυλους. Αλλά συνειδητοποιώντας Φυσική της διαδικασίας και της σύνθεσης των ρύπων βοηθά να συνειδητοποιήσουμε γιατί είναι αδύνατο να απαλλαγούμε εντελώς από τη σκόνη στο χώρο διαβίωσης.
Ο μύθος του νεκρού δέρματος
Η πιο συνηθισμένη παρανόηση αναφέρει ότι η σκόνη του σπιτιού αποτελείται κατά 70-80% από νεκρά επιδερμικά κύτταρα της ανθρώπινης επιδερμίδας. Η δήλωση αυτή είναι μόνο εν μέρει αληθής. Οι νιφάδες του δέρματος είναι πράγματι παρούσες, αλλά αποτελούν μόνο ένα συστατικό ενός πολύπλοκου “κοκτέιλ”. Στην πραγματικότητα, εκτός αν ζείτε σε ένα αποστειρωμένο εργαστήριο, σε σημείο 60 τοις εκατό της σκόνης εισέρχεται στο σπίτι από το δρόμο.
Σημαντικές εξωτερικές πηγές περιλαμβάνουν:
-
Ορυκτά σωματίδια – μικροσκοπικά θραύσματα χώματος, άμμου και ασφάλτου που φέρνουμε στις σόλες των παπουτσιών μας.
-
Γύρη λουλουδιών – ένα ισχυρό αλλεργιογόνο που διεισδύει εύκολα στις κουνουπιέρες και στις μικροθυρίδες των κουφωμάτων.
-
Αιθάλη και καουτσούκ
– προϊόντα φθοράς των ελαστικών των αυτοκινήτων και των καυσαερίων, ιδιαίτερα σημαντικά για τους κατοίκους των μεγαλουπόλεων.
Τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα ως ο κύριος παράγοντας
Στο εσωτερικό του διαμερίσματος, η κύρια γεννήτρια σκόνης δεν είναι το άτομο, αλλά τα πράγματα που το περιβάλλουν. Κάθε οικιακά υφάσματα υπόκειται σε φυσική υποβάθμιση. Όταν κάθεστε στον καναπέ, ρυθμίζετε τις κουρτίνες ή αλλάζετε το κρεβάτι, χιλιάδες μικροσκοπικές ίνες ανεβαίνουν στον αέρα.
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στο χαρτί. Τα βιβλία, οι εφημερίδες και τα χαρτοκιβώτια απελευθερώνουν μικροσκοπικές ίνες κυτταρίνης καθώς στεγνώνουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι βιβλιοθήκες και τα αρχεία είναι πάντα τόσο δύσκολο να αναπνεύσουν χωρίς κατάλληλο σύστημα εξαερισμού. Αυτά τα σωματίδια χαρτιού είναι εξαιρετικά ελαφριά και μπορούν να αιωρούνται στον αέρα για ώρες προτού κατακαθίσουν στα ράφια.
Ο ρόλος του στατικού ηλεκτρισμού
Η σκόνη δεν πέφτει απλώς προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας, αλλά έλκεται ενεργά από τις επιφάνειες. Ο ένοχος στατικός ηλεκτρισμός. Οι οθόνες τηλεοράσεων, οι οθόνες υπολογιστών και οι πλαστικές επιφάνειες δημιουργούν ένα φορτίο που λειτουργεί ως μαγνήτης για τα αιωρούμενα σωματίδια.
Ο ξηρός εσωτερικός αέρας εντείνει αυτό το φαινόμενο. Το χειμώνα, όταν λειτουργούν τα καλοριφέρ της θέρμανσης, τα επίπεδα υγρασίας μειώνονται και ο στατικός ηλεκτρισμός συσσωρεύεται ταχύτερα. Αυτό οδηγεί στο σχηματισμό των λεγόμενων “κουνελιών σκόνης” – πυκνές μάζες από τρίχες, τρίχες κατοικίδιων ζώων και ιστούς αράχνης που συγκεντρώνονται στις γωνίες και κάτω από τα έπιπλα λόγω της κίνησης των ρευμάτων αέρα.
Ακάρεα σκόνης και δυσδιάκριτοι κάτοικοι
Ένα αόρατο αλλά σημαντικό μέρος του προβλήματος – τα ακάρεα της σκόνης είναι σαπρόφυτα. Είναι αόρατα στο μάτι, αλλά τα προϊόντα τους αποτελούν σημαντικό μέρος όσων σκουπίζουμε με το πανί. Αυτοί οι μικροοργανισμοί τρέφονται με τα ίδια τα οργανικά υλικά (δέρμα, τρίχωμα ζώων), μετατρέποντάς τα σε νέες μορφές ρύπανσης. Όσο περισσότερα επικαλυμμένα έπιπλα, χαλιά και ανοιχτά ράφια υπάρχουν στο σπίτι, τόσο πιο άνετο είναι το έδαφος αναπαραγωγής τους.
Η αποτελεσματικότητα του καθαρισμού συχνά μειώνεται από τα λάθος εργαλεία. Η χρήση μιας συνηθισμένης σκούπας ή μιας σκούπας με ανεπαρκές σύστημα φιλτραρίσματος δεν απομακρύνει τη σκόνη, αλλά απλώς την ανεβάζει στον αέρα, διασπώντας τα μεγάλα κομμάτια σε μικρότερα, τα οποία στη συνέχεια κατακάθονται μέσα σε λίγες ώρες. Το ποιοτικό φιλτράρισμα και τα κατάλληλα επίπεδα υγρασίας είναι βασικοί παράγοντες για τη μείωση της συγκέντρωσης των αιωρούμενων σωματιδίων.
