Η σύγχρονη κουλτούρα μας μεταδίδει την εικόνα του “τέλειου σπιτιού”: λευκοί καναπέδες, άδειοι πάγκοι και ούτε ένα επιπλέον πράγμα στον ορίζοντα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας κάνουν να νιώθουμε ενοχές για ένα φλιτζάνι που έχει μείνει πίσω ή για σκόρπια παιχνίδια. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι. πανικός φόβος της ακαταστασίας – είναι ένα σήμα συναγερμού που δεν μιλάει για καθαριότητα αλλά για εσωτερική αστάθεια και επιθυμία για απόλυτο έλεγχο.
Το χάος ως σημάδι ζωής
Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ένα θεμελιώδες πράγμα: η αποστειρωμένη καθαριότητα είναι χαρακτηριστικό των χειρουργείων ή των μουσείων, αλλά όχι ενός χώρου όπου ζουν άνθρωποι. Ελαφρά διαταραχή δείχνει ότι υπάρχει ζωή στο σπίτι. Τα διάσπαρτα βιβλία υποδηλώνουν διάβασμα, τα άπλυτα πιάτα μετά το δείπνο υποδηλώνουν ότι περάσατε καλά τρώγοντας και τα διάσπαρτα οικοδομικά τετράγωνα υποδηλώνουν την ανάπτυξη των παιδιών.
Το να προσπαθείτε να διατηρήσετε το σπίτι σας σε κατάσταση “εικόνα από περιοδικό” απαιτεί τεράστια ποσότητα ενέργειας. Αυτός ο πόρος θα μπορούσε να δαπανηθεί για χαλάρωση, χόμπι ή κοινωνικοποίηση με αγαπημένα πρόσωπα. Αν αισθάνεστε ότι η καθαριότητα γίνεται δεύτερη βάρδιαείναι καιρός να επανεξετάσετε τα πρότυπα σας.
Χαμηλώνοντας τον πήχη των προσδοκιών
Η τελειομανία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της οικιακής άνεσης. Για να σταματήσετε να φοβάστε το χάος, πρέπει να αγκαλιάσετε την έννοια της του “αρκετά καθαρού”.. Πρόκειται για ένα επίπεδο τάξης στο οποίο τηρούνται τα πρότυπα υγιεινής, αλλά τα πράγματα μπορεί να μην βρίσκονται στις σωστές τους θέσεις.
Δοκιμάστε τις ακόλουθες νοητικές στάσεις:
-
Το σπίτι υπάρχει για σας, όχι εσείς για το σπίτι.
-
Το ψυχική υγεία πιο σημαντική από ένα καθαρό πάτωμα.
-
Η ακαταστασία είναι μια προσωρινή κατάσταση που μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή, αλλά δεν χρειάζεται να το κάνετε τώρα.
Η ψευδαίσθηση του ελέγχου
Συχνά η ψυχαναγκαστική επιθυμία να συμμαζέψουμε προκύπτει σε στιγμές άγχους. Όταν ο κόσμος γύρω του μοιάζει απρόβλεπτος, το άτομο προσπαθεί να βάλει σε τάξη τουλάχιστον το άμεσο περιβάλλον του. Πρόκειται για έναν αμυντικό μηχανισμό του ψυχισμού. Ωστόσο, δίνει μόνο ψευδαίσθηση του ελέγχου.
Αντί να αρπάξετε ένα πανί με τον πρώτο συναγερμό, δοκιμάστε να σταματήσετε και να ρωτήσετε τον εαυτό σας: “Τι με ενοχλεί πραγματικά;”. Οι πιθανότητες είναι ότι μάλλον δεν είναι η σκόνη στο ράφι, αλλά η κούραση ή εργασιακά ζητήματα. Αφήνοντας τα πράγματα να ξαπλώσουν ανομοιόμορφα, ασκείτε την ανοχή στην αβεβαιότητα – μια δεξιότητα απαραίτητη στη σύγχρονη ζωή.
Απομόνωση του χάους
Αν η ακαταστασία προκαλεί μεγάλη δυσφορία, ορίστε ειδικές ζώνες γι’ αυτήν. Πρόκειται για έναν συμβιβασμό ανάμεσα στον τελειομανή μέσα σας και την πραγματικότητα.
-
Έχετε ένα “συρτάρι με πράγματα” όπου μπορείτε να πετάτε μικρά πράγματα χωρίς να τα ταξινομείτε.
-
Επιτρέψτε την ακαταστασία στο γραφείο κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά καθαρίστε το στο τέλος της εβδομάδας.
-
Συμφωνήστε με τον εαυτό σας ότι το υπνοδωμάτιο θα είναι τακτοποιημένο και το σαλόνι θα είναι τακτοποιημένο. δημιουργικό χάος.
Αυτή η προσέγγιση μειώνει το βαθμό έντασης. Σταματάτε να πολεμάτε ανεμόμυλους και αρχίζετε να διαχειρίζεστε το χώρο χωρίς φανατισμό.
Η αποδοχή των ατελειών του σπιτιού σας είναι ένα βήμα προς την αποδοχή του εαυτού σας. Ο ζωτικός χώρος είναι πάντα δυναμικός, αλλάζει μαζί μας και αυτή είναι η κύρια αξία του. Η ικανότητα να χαλαρώνετε εν μέσω άπλυτων πιάτων δεν είναι τεμπελιά, αλλά σημάδι υγιούς ψυχισμού και σωστά ιεραρχημένων προτεραιοτήτων.
